Op 22 juli wordt Maria van Magdalena herdacht. Omdat haar relieken in de crypte van basiliek Sainte-Marie-Madeleine worden bewaakt, is dit een bijzondere dag voor Vézelay. Tevens de dag van de schorpioen: Mont Scorpion, constellation en Maria. Met een ‘fort’ energie.

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Elke middag brengen Prairie en ik zo’n vijf uur met elkaar door: wandelen en grazen. En in de avond onder het genot van een heldere sterrenhemel, en pas ook nog de vurige volle maan, maken we ook altijd een mooie promenade van twee uur voor het slapengaan. 

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

“In de abdij heb ik veel geleerd en ik dacht altijd dat als je zou blijven leren, dat je aan het einde van je leven alles zou weten. Maar nu ben ik al zo oud en weet ik nog steeds niks. Het is beter om niets te willen weten, want je gaat het toch nooit te weten komen. Het enige dat ik zeker weet is dat ik niets weet.” – ancien moine Jean

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Op de camping in Tonnerre, de tent aan het drogen in het ochtendzonnetje. Later die dag lopen we een groot bos door waarvan het laatste deel geheel geprivatiseerd blijkt te zijn en afgezet met hoge hekken. Omlopen dus… en minder kilometers dan gehoopt. 

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Chamelard, luisteren naar een geluid dat lijkt op dat van een Lynx, maar ik heb me laten vertellen dat die hier niet leven. Misschien een wilde kat? Prairie was er in ieder geval niet blij mee..

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Op weg naar Tonnerre, net over de grens in Bourgondië. Uitzicht vanuit de vallei op Eglisé Saint-Aventinin in Mélisey.

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter
Lees Meer

Superfoodies

Inmiddels een week geleden komen we na 25 km aan bij Refugé de Pelerins 'WeerWoord' in Etourvy, gerund door de Eindhovense Ingeborg die op dat moment niet aanwezig is. Daarom word ik heel gastvrij ontvangen door vrienden van haar uit dezelfde plaats die bij haar op vakantie zijn, Ron en Rikie.
Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Wegens vermoeiende hitte, even een kleine vertraging in updates: maar we zijn bijna in Vezelay! 🌈☀️

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Het levensgrote beeldwerk in de kerk van Chaource. De gezichten zijn prachtig belicht door de ramen en uitdrukkingen zijn heel werkelijk en allemaal eigen.

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter
Lees Meer

Troyes

In het mooie Troyes, met de huisjes van houten framen en leem en de historische gebouwen, werden we recht voor de Notre Dame verrast door een passerende auto die ons niet had opgemerkt. Op een haar na werd Prairie niet geraakt. Ik lichtjes, omdat ik voor de auto sprong om hem te beschermen.
Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Stap voor stap trekken we voorwaarts en zien we het landschap veranderen. Het laaggebergte van de Ardenne, het glooiende van de Champagne met de lieflijke dorpjes. Wilde rozen, klaprozen, distels, granenvelden. 

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Scheve trap in de ouderwetse gîte in Lalobbe. Met aan de voorkant Église Saint-Lambert en aan de achterkant de rivier La Vaux.

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter
Lees Meer

Lalobbe

Een cadeautje was gisteren toen ik twee Nederlanders tegen het lijf liep, die net waren gearriveerd bij hun tweede huis in Lalobbe. Ik mocht overnachten in de prachtig ouderwetse gite van de buurvrouw, tegenover de kerk. Vanuit mijn slaapkamerraam kon ik naar Prairie kijken die naast de wei van de schaapjes mocht staan.
Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Prairie op het binnenplein van het Kasteel van L’Echelle. Met de grote wachttoren die ‘Toren van het Bloedbad’ heet. Prairie kijkt alsof hij weet waarom de toren die naam heeft gekregen..

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter
Lees Meer

Ravel 2: Ligne 142

Prairie en ik zijn in Namen gearriveerd via Ravel 2, Ligne 142. In 1867 begon de aanleg van spoorlijn 142: van Namen naar Hoegaarden (of net andersom). Om geleidelijk de Hespengouwse hoogvlakte te beklimmen met maximaal 2,5%. Het spoor werd in 1984 weggehaald en is nu bedoeld voor langzaam verkeer. De weg is 45 kilometer lang. 
Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

‘Zoals de bloesems in de lente zich een weg banen door het dorre hout, zo komen de bedevaarders in de meimaand van overal de ruiker van hun geloof, hun lief en hun leed aanbieden aan Maria.’ – pastoor Luc Van Hilst

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Vandaag hebben we lekker naast elkaar in het gras in het zonnetje liggen slapen bij Pelgrimshoeve Mannu Dox in Meerhout: genoten van onze rustdag!

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Wauw wat zijn we weer op een mooi plekje terecht gekomen. We slapen weer fijn samen: ik in de pipowagen, prairie in het weitje eromheen. 

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Breien met Truus! Met een wijntje voor de haard. Ze heeft in Zweden geleerd hoe ze zelf haar wol kan kleuren met planten uit de natuur. Dat wil ik sowieso ooit leren!

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Vrijdag krijg ik bericht van mijn confrère Henk Castelijns dat hij 20km voorbij Aken in een Abdij overnacht. Hij is nu een week onderweg met zijn ezel Mona-Lisa!

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter

Wat heb ik een geluk. Met al die lieve, speciale mensen om me heen op wie ik kan steunen! Dankjewel dat jullie er gisteren voor me waren en er altijd voor me zullen zijn.

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on Twitter